Basketbal met de bijbel in de hand

“BETER TEN HALVE GEKEERD DAN TEN HELE GEDWAALD”

Beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald. Een bijbelse uitspraak die van toepassing is op Keith Spencer. De Amerikaanse basketballer van Aris Friesland stelt zijn leven tegenwoordig in dienst van God.

DOOR JOHAN VELLINGA

Hij draait een goed seizoen in Leeuwarden. Hij houdt ervan zijn paadje verdedigend schoon te vegen en veel energie in een wedstrijd te stoppen. Het kan altijd beter en dat geldt ook voor het team, maar bij Aris Friesland klaagt niemand. Dit seizoen staat er een team en doet de ploeg mee voor een plek in de play-offs. “Het ziet er goed uit”, vindt de 23-jarige Amerikaan die met de nodige double-doubles dit seizoen vooral heel nuttig is. “Het draait allemaal om het teambelang.”

Spencer werd grootgebracht in San Diego. In een stabiele en beschermde omgeving, zo geeft hij aan. “Mijn ouders hielden me ver van the ghetto en slechte mensen.” Zijn moeder kwam zelf uit een slechte buurt, moest zorgen voor haar vijf zussen en betaalde haar eigen studie. Zij werd zijn rolmodel. Zijn vader en moeder zorgden, door muzieklessen en sport, er ook voor dat Keith zijn mogelijkheden kon ontdekken. “Ze dwongen me van alles te doen. Zo speelde ik trompet op school. Maar aangezien ik lang was (nu 2.03 meter) koos ik voor basketbal.”

Keith Spencer (#8): "Het draait allemaal om het teambelang."

Avontuur
Aris ontdekte Spencer, die speelde voor de University of Texas at San Antonio, tijdens een Exposure Camp in Las Vegas. Hij had wel zin in een Europees avontuur en had geen flauw idee wat hij moest verwachten in Leeuwarden. Het bevalt hem goed in Fryslân. ,,Een kleine stad past beter bij mij. De mensen zijn vriendelijk en de meesten spreken Engels. Het is eigenlijk niet zo gek veel anders dan back home. Ik ben ook al sinds high school gewend om niet thuis te wonen. Ik wilde altijd al nieuwe plekken ontdekken.”

“Toch zal ik blij zijn dat ik straks getrouwd ben en met mijn vrouw en ook beste vriend altijd samen kan zijn.” Want soms is hij alleen als zijn ploeggenoten op stap gaan en voelt hij zich niet op zijn plaats. “Ik heb ook lol, maar niet op de manier zoals zij. Dan heb ik de behoefte aan familie, mensen die leven zoals ik.” Hij is blij dat hij onlangs de Engelstalige Ark of Covenant Church heeft ontdekt. “Daar ga ik nu elke zondag heen.”

Spencer werd gelovig opgevoed door zijn ouders. Hij moest naar de kerk, de bijbel lezen en bidden. Maar zijn hart was daar niet bij, geeft hij aan. “Je snapte het ook niet. Je zit in de groei en bent met hele anderedingen bezig. Ik was nog niet klaar om een believer te zijn.” Spencer deed als jongen dan ook wat de meeste jongens doen. Toen een dierbare vriend in 2006 door een auto-ongeluk omkwam, gingen zijn ogen ineens open. “Dat heeft me veranderd.”

“Het was voor het eerst dat iemand die zo dicht bij me stond, dood ging. Het was moelijk om daar mee om te gaan. Ik bedacht me toen dat God een plan moest hebben. Hij sprak tot mij en gaf me de woorden voor een speech tijdens de plechtigheid. God heeft een plan voor iedereen en mijn vriend zijn missie was volbracht. Niet veel later ontmoette ik mijn vriendin, die haar beide ouders had verloren. Desondanks was ze erg gelukkig en dat vertelde me dat er meer moest zijn daarbuiten.”

Ongelukken
Toch had Spencer de boodschap nog niet helemaal begrepen. De student aan de Universiteit van San Antonio in Texas zag het échte licht pas een jaar later. “We wilden wel het juiste doen, maar dat deden we niet. Ik kreeg in de voorjaarsvakantie een nieuwe auto van mijn ouders en daarmee kreeg ik binnen vier dagen twee ongelukken. Ik schrok en begon te bidden. Ik was geen grote losbol hoor, maar ineens besefte ik dat het anders moest. God had grotere plannen met mij. Ik stopte met het drinken, feesten en vrijen.”

“Ik ben nooit meer dezelfde geweest”, geeft Spencer aan. “De moraal van mijn verhaal is dat God ons allemaal kent. En als je niet goed bezig bent, zal Hij je wakker schudden. Dat ongeluk van die vriend, dat had ik ook kunnen zijn. Pas als ik mezelf aan Hem zou overgeven, zou ik weten wat Hij met mij wilde. Ik wil leven voor Hem en dat is wat ik nu doe. Als sportman heb ik de mogelijkheid om Zijn woord te verspreiden en levens van mensen te veranderen. Ik vertel mensen de waarheid, dat is mijn bediening. Ik kan kinderen sport en educatie meegeven, maar altijd met het Woord erachter.”

Geen woorden, maar daden
In het dagelijkse leven valt Spencer niet iedereen ‘lastig’ met de boodschap van God. “De beste manier is om het te laten zien. Geen woorden maar daden”, vindt de basketballer, die bijvoorbeeld tien procent van zijn salaris overmaakt naar zijn kerk in de Verenigde Staten. Over moeilijke thema's als euthanasie, homofilie, abortus of zondagsrust is hij streng in de leer. “Het is niet aan ons een leven te beëindigen.” En: “Ik veroordeel homo’s niet, maar God heeft het niet zo bedoeld en ik bid voor ze.”

Spencer zegt niet te kunnen oordelen over het gedrag van andere mensen. Dat is niet aan hem. God is een God van liefde, geeft Spencer aan. ,,Als het misgaat in je leven, is dat geen straf. Uit alles, goed of slecht, zijn lessen te trekken. Hij wil dat we blij zijn en als je Zijn weg volgt, dan zul je dat ook zijn. Geluk zit niet in drugs, seks of geld. Ik zie mensen om me heen die rijk zijn en macht hebben, maar geen rust in hun hart kennen. Het rare is dat het ook helemaal niet moeilijk is om God te volgen. Hij heeft ons gezegend met een geest. Je hebt een verantwoordelijkheid voor jezelf en jij bepaalt de keuzes die je maakt, je beslist zelf. Dat doet Hij niet voor je. We zijn geen robots.”

Metaforen
Spencer beseft dat zijn visie er slechts een is van velen. ,,Dat maakt het geloof ook zo interessant. De bijbel staat vol metaforen, die moet je niet te letterlijk nemen. Het is allemaal niet zo gemakkelijk als het lijkt. We kunnen er allemaal wel naast zitten. De bijbel kan voor iedereen wel iets anders te betekenen hebben. Daarom is zelfstudie belangrijk. En dat je in contact komt met God. Dan zal de boodschap die de bijbel voor jou heeft duidelijk worden. Dat is hoe ik het zie. Nee, ik zeg niet dat het zo is.”

Met Natasha zal Spencer de komende zomer trouwen. De basketballer wil daarnaast nog graag wat van de wereld zien. “God heeft deze prachtige planeet gemaakt voor ons om van te genieten.” Hoe zijn toekomst eruit zal zien, vraagt hij zich niet af. ,,Dat is in God's handen.” Hij studeerde psychologie omdat hij van mensen houdt en nieuwsgierig was naar de werking van het brein. “Ik zie mezelf niet als predikant, maar ik zal altijd wel werken voor Gods koninkrijk en bezig zijn in the field. Mensen proberen slechts te overleven. In een wereld waarin het makkelijk verdwalen is, is God juist iets positiefs om je op te focussen.”

Spencer is al een tijdlang bezig met het schrijven van een boek waarin hij zijn verhaal doet. Het zal geen boek worden waarin hij 'wel even uitlegt hoe het zit'. “Wat ik al zei: geen woorden maar daden. Ik beschrijf in mijn boek wat ik heb doorgemaakt. Persoonlijke gevoelens en waar ze vandaan komen. Ik hoop dat ik daarmee lezers zal inspireren. Ik weet niet wanneer het uitkomt. Ik leef nog. Ik heb er geen tijd op gezet. De narigheid die ik om me heen zie gebeuren, inspireert mij tot het helpen van mensen. Ik hou van ze en ik zou ze graag blij en gelukkig zien.”

Met dank aan het Friesch Dagblad en Johan Vellinga.

© 2009 powerforward.nl, online basketbalmagazine en Friesch Dagblad
© Foto's: Adrie Hoogesteger (Stichting Top Basketbal Friesland)